پهپادهای خودران وارد عملیات اطفای حریق می‌شوند؛ AI برای کاهش فاصله میان کشف و مهار آتش

شرکت Seneca سامانه‌ای از هواگردهای خودران توسعه داده است که از حسگرهای نصب‌شده روی پرنده، پردازش رایانه‌ای و هوش مصنوعی برای یافتن حریق و تعیین مسیر مناسب اطفا استفاده می‌کند. تازه‌ترین جزئیات این فناوری در گفت‌وگویی که ۲۵ اوت ۲۰۲۶ منتشر شده، تشریح شده است. بر اساس توضیحات ارائه‌شده، پس از دریافت موقعیت GPS، هواگرد می‌تواند به‌صورت خودکار پرواز خود را آغاز کند، به سمت موقعیت اعلام‌شده حرکت کند و سپس با استفاده از مجموعه حسگرهای خود، محل دقیق آتش را در مرحله نهایی شناسایی کند. پس از تعیین موقعیت مناسب، سامانه عملیات اطفا را آغاز می‌کند. هر هواگرد به سامانه پرتاب ماده اطفایی مجهز شده است. به گفته مدیرعامل Seneca، هدف این معماری کاهش فاصله زمانی میان Detection و First Suppression است؛ فاصله‌ای که در حریق‌های پوشش گیاهی می‌تواند تعیین کند یک آتش کوچک مهار شود یا به حادثه‌ای گسترده تبدیل شود.

Seneca همچنین از یک Strike Team پنج‌فروندی برای عملیات نام می‌برد. این شرکت اعلام کرده است که در Initial Attack، چنین سامانه‌ای می‌تواند حدود ۱۰۰۰ گالن فوم را ظرف حدود ۱۰ دقیقه پس از کشف حریق به حادثه برساند. این عدد، ادعای اعلام‌شده از سوی شرکت است و عملکرد عملیاتی آن باید در شرایط واقعی هر مأموریت ارزیابی شود. کاربرد این فناوری به حمله اولیه محدود نیست. عملیات Mop-up، حریق‌های نقطه‌ای، عملیات شبانه و پشتیبانی از برخی فعالیت‌های مدیریت سوخت و حریق کنترل‌شده نیز از مأموریت‌های موردنظر این سامانه عنوان شده‌اند. نکته قابل توجه این است که توسعه‌دهندگان این فناوری بر جایگزینی آتش‌نشانان تأکید ندارند. هدف، استفاده از سامانه‌های خودران به‌عنوان یک Force Multiplier برای کاهش زمان واکنش و انجام مأموریت‌هایی است که ممکن است برای خلبان یا نیروهای زمینی پرخطر یا دشوار باشند.

ورود AI و Autonomy به عملیات آتش‌نشانی زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که به کاهش زمان کشف تا اطفا، افزایش Situational Awareness و کاهش مواجهه نیروی انسانی با خطر منجر شود. در عین حال، قابلیت اطمینان سامانه، محدودیت‌های پروازی، شرایط جوی، ایمنی عملیات هم‌زمان با هواگردهای سرنشین‌دار و اثربخشی واقعی ماده اطفایی باید در ارزیابی این فناوری‌ها مورد توجه قرار گیرد.