آتش‌سوزی پناهگاه حیات وحش قراویز پس از حدود دو ساعت مهار شد

به گزارش بامنا، کیانوش احسانی‌پور، رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان سرپل‌ذهاب، در گزارش منتشرشده از عملیات اطفای حریق پناهگاه حیات وحش قراویز اعلام کرد که آتش‌سوزی پس از حدود دو ساعت تلاش نیروهای محیط زیست مهار شده است.
به گفته وی، حریق از ساعت ۱۸:۵۰ آغاز شد و مأموران یگان حفاظت محیط زیست شهرستان و نیروهای پاسگاه محیط‌بانی قراویز بلافاصله در محل حضور یافتند و عملیات کنترل و اطفای آتش را آغاز کردند. تلاش مستمر نیروهای حاضر سرانجام حدود ساعت ۲۱ به مهار کامل حریق انجامید.نقش جوامع محلی در مهار آتش رئیس اداره حفاظت محیط زیست سرپل‌ذهاب ضمن قدردانی از محیط‌بانان و مأموران یگان حفاظت، از همکاری جوامع محلی در جریان عملیات نیز تقدیر کرد.وی به‌طور ویژه از عابد محمدی، دهیار روستای گلم‌کبود، به دلیل حضور و مشارکت فعال و مستمر در آتش‌سوزی‌های پناهگاه حیات وحش قراویز تشکر کرد و همراهی مردم و مسئولان محلی را عاملی مهم در مهار به‌موقع حریق و حفاظت از عرصه‌های طبیعی دانست.احسانی‌پور تأکید کرد که حفاظت از مناطق تحت مدیریت محیط زیست و جلوگیری از گسترش آتش‌سوزی‌ها بدون همکاری و مشارکت همگانی امکان‌پذیر نیست.اهمیت حفاظت اززیستگاه‌های طبیعی آتش‌سوزی در عرصه‌های طبیعی می‌تواند علاوه بر تخریب پوشش گیاهی، زیستگاه‌های حیات وحش را نیز تحت تأثیر قرار دهد. سرعت شناسایی حریق، دسترسی نیروها به محل حادثه و هماهنگی میان محیط‌بانان و نیروهای محلی از عوامل مؤثر در محدود کردن گسترش آتش به شمار می‌روند.در گزارش منتشرشده، علت وقوع حریق، وسعت عرصه آسیب‌دیده و میزان خسارت احتمالی اعلام نشده است؛ بنابراین درباره این موارد نمی‌توان اظهارنظر قطعی کرد.
نگاه تخصصی بامنا
مشارکت جوامع محلی در اطفای حریق عرصه‌های طبیعی زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که در قالب یک برنامه هماهنگ و ایمن انجام شود. شناسایی مسیرهای دسترسی، تعیین نقاط پرخطر، آموزش نیروهای داوطلب و ایجاد ارتباط مشخص با فرمانده عملیات می‌تواند زمان واکنش را کاهش دهد و از مواجهه غیرضروری افراد با خطر جلوگیری کند.
همچنین ثبت زمان کشف حریق، زمان اعزام، زمان رسیدن نیروها و زمان مهار نهایی، داده‌های ارزشمندی برای ارزیابی آمادگی و بهبود برنامه‌های پیشگیری و پاسخ فراهم می‌کند.
درس‌آموخته بامنا
همکاری مردم محلی یکی از ظرفیت‌های مهم حفاظت از عرصه‌های طبیعی است، اما مشارکت مؤثر باید با آموزش، تجهیزات مناسب و هماهنگی با فرمانده عملیات همراه باشد. شناسایی زودهنگام حریق و واکنش سازمان‌یافته می‌تواند از گسترش آتش و افزایش خسارت به زیستگاه‌ها جلوگیری کند.