ارزیابی منابع مورد نیاز جهت واکنش در شرایط اضطراری
- شناسه خبر: 18301
- تاریخ و زمان ارسال: 8 مرداد 1396 ساعت 10:53
وقوع هرگونه پیشامدی در داخل یا خارج از فضای کاری که مجوز اجرای عملیات در آن صادر شده است مانند: نقص در تجهیزات کنترلی، لوازم حفاظت فردی، تجهیزات پایشگر و یا سایر رویدادهایی که بتواند بر روی ایمنی افراد در حال کار در داخل فضا تأثیرگذار باشد، یک مورد اضطراری محسوب میگردد.
ناظر ایمنی باید در بررسیهای صورت گرفته به منظور صدور مجوز ورود به فضای نیازمند مجوز، ارزیابی دقیقی از خطر بروز مسمومیت در ورود به فضای نیازمند مجوز و همچنین نوع خطرات آتشسوزی و حجم حریقهای احتمالی به عمل آورده و براساس آن پیشبینیهای لازم جهت حضـور تعـداد آتشنشـان موردنیـاز و حجم تجهیـزات امداد و نجات، ماسکهای هوارسـان کپسـولدار جهت ورود اضطـراری، تجهیزات انتقال مصدوم و همچنین کادر پزشکی، آمبولانس، کپسول اکسیژن و سایر داروها و تجهیزات پزشکی مورد نیاز به عمل آورد.
کادر پزشکی باید تخصص لازم جهت ارائه کمکهای اولیه و احیای قلبی – ریوی (CPR) را داشته باشند. همچنین درصورت وجود مواد قابلاشتعال در فضا و یا بهکارگیری این مواد در طی عملیات، وجود تجهیزات اطفای حریق به میزان کافی در محل الزامی است.
حضور نیروهای آتشنشان با تجهیزات و امکانات لازم که براساس ارزیابی میزان خطر حریق و تبعات احتمالی ناشی از آن و همچنین وجود امکانات لازم جهت ورود اضطراری به فضای نیازمند مجوز و انتقال مصدومین پیشبینی شده، در محل اجرای عملیات ضروری است.
مجریان کار سرد باید از خطرات مربوط به انجام این عملیات در محیطهای پرمخاطره و قوانین و الزامات مربوط به رعایت اصول مربوطه کاملاً آشنایی داشته باشند. ناظرین عملیات کار سرد باید ضمن آشنایی کامل با خطرات انجام این عملیات، دورههای تخصصی مربوط به ارزیابی مخاطرات حریق و انفجار و همچنین سنجش تراکم گازها و بخارات را گذرانده و در این خصوص کاملاً مجرب باشند.
[auth]
اقدامات لازم جهت صدور مجوز کار سرد
پیشگیری از وقوع حریق و انفجار
نحوه ارزیابی خطر حریق و انفجار مشابه اقدامات ذکرشده در فرایند صدور مجوز کار گرم میباشد.
پیشگیری از مسمومیت کارکنان
برای اطمینان از ایمنبودن افراد در برابر خطر مسمومیت، باید تراکم کلیه آلایندههای شیمیایی تولیدی یا مصرفی در حین انجام عملیات در فضای بسته کمتر از مقادیر IDLH باشد برای اینکار ضروری است، با استفاده از دستگاههای قرائت مستقیم مجهز به سنسور مربوط به مواد شیمیایی موجود در فضا، اقدام به سنجش وضعیت آلودگی و در صورت بالابودن مقادیر از حد مجاز، انجام اقدامات اصلاحی لازم از جمله: افزایش میزان تهویه محیط نمود. پایش مستمر مواد مسمومیتزا در فضاهای بسته الزامی است.
۳-۳-۳- آمادگی واکنش در شرایط اضطراری
درصورت تشخیص کارشناس مسئول صدور مجوزهای کار مبنی بر وجود خطر آتشسوزی باید پیشبینیهای لازم جهت حضور آتشنشان و تجهیزات اطفایی به تعداد و حجم موردنیاز صورت گیرد. در این شرایط استفاده از کپسولهای پودر و خشک شیمیایی (چند منظوره) و یا خودروی تانکر حاوی کف شیمیایی با توجه به وسعت حریقهای احتمالی در محل انجام کار سرد ضروری است.
در صورت وجود خطر مسمومیت کارکنان، با نظر کارشناس مسئول صدور مجوزهای کار، باید ضمن حضور کادر پزشکی در محل و یا در مجاورت آن، تجهیزات انتقال مصدومین، آمبولانس، کپسول اکسیژن و سایر داروها و تجهیزات پزشکی پیشبینی گردد.
۳- ورود به فضاهای بسته و محدود .
فضاهایی یک یا چند مورد از خصوصیات ذیل را داشته باشند، نیازمند مجوز کار در فضای محدود هستند:
- دارای اتمسفر خطرناک بوده و یا پتانسیل دارابودن این شرایط را دارند.
- دارای موادی هستند که دارای پتانسیل فرورفتن و دفنشدن افراد در آن وجود دارد. این مواد که میتوانند بصورت مایع و یا یک ماده جامد بسیار نرم (با قابلیت جریان) باشند، با دربرگرفتن و محاصره فرد و نفوذ به سیستم تنفسی فرد یا از طریق اعمال نیروی زیاد به بدن، سبب خفگی، فشار و یا لهشدن فرد و در نتیجه مرگ وی شوند.
- از نظر پیکربندی به گونهای هستند که میتوانند به دلیل شرایط ناپایدار سبب ایجاد فضایی به داخل توده مواد شده و درنتیجه منجر به گیرافتادن و خفگی فرد وارده شده در آن شوند.
- مخاطرات شدید دیگری برای ایمنی و سلامت افراد به همراه دارند.
اتمسفـر خطـرناک:
به اتمسفری اطلاق میگرددکه ممکن است کارگران شاغل در آن در معرض خطر مرگ، ناتوانی، از دست دادن توانایی نجات خود، آسیب یا عوارض حاد به سبب یک یا چند مورد از عوامل زیر قرار گیرند:
- وجود یک گاز، بخار و یا مه قابلاشتعال که تراکم آن در هوا بیش از ۱۰% حد پایین اشتعال (LFL) باشد.
- وجود گرد و غبار هوابرد قابلاشتعال با تراکمی بالاتر از حد پایین اشتعال آن که یک محیط پرمخاطره محسوب میگردد.
– این غلظت باید تقریباً مشابه وضعیتی باشد که تیرگی گردوغبار از فاصله ۵/۱ متری یا کمتر قابل رؤیت باشد.
- غلظت اکسیژن در هوا کمتر از ۵/۱۹% یا بیشتر از ۵/۲۲% باشد.
- غلظت هریک از آلایندههای موجود در هوا از حدود تماس توصیه شده (PEL) بالاتر باشد.
– غلظت هر یک از آلایندههای موجود در هوا که نتوانند منجر به مرگ، ناتوانی، از دست دادن توانایی نجات خود، آسیب یا عوارض حاد به سبب اثرات بهداشتی آنها شوند، در شمول این بند قرار نخواهند گرفت.
- وجود سایر شرایط اتمسفریک که بتواند سبب خطر آنی برای حیات و سلامت (IDLH) گردد.
– داخل آدمروهایی که اغلب در مدت زمان طولانی مورد استفاده قرار نمیگیـرند، گازهای سمیای همچـون سولفیـد هیـدروژن بوجود میآید. در این شرایط ممکن است که گازهای قابلاشتعالی مانند: متان و اتان نیز تجمع پیدا کنند. همچنین احتمال نشتی مواد از لولههای انتقال سیالات شیمیایی و یا نشتی از مخازن مجاور نیز متصور میباشد.
ارزیابی شرایط جهت صدور مجوز ورود به فضاهای بسته
ارزیابی میزان گازها و بخارات
فضای نیازمند این مجوز درصورت وجود یک گاز، بخار و یا مه قابلاشتعال که تراکم آن در هوا بیش از ۱۰% حد پایین اشتعال (LFL) باشد و یا در صورت وجود گردوغبار هوابرد قابلاشتعال با تراکمی بالاتر از حد پایین اشتعال آن، یک محیط پرمخاطره محسوب میگردد. حد پایین اشتعال (LFL) حداقل غلظت بخار یک ماده است که کمتر از آن حتی در حضور یک منبع احتراقی خارجی منجر به اشتعال نخواهد شد. حد بالای اشتعال (UFL) نیز حداکثر غلظت بخار یک ماده است که غلظت بیشتر از آن منجر به اشتعال نخواهد شد.
همچنین در صورتی که تراکم گازها و بخارات قابلاشتعال در بین دو محدوده حد پایین انفجار (LEL) و حد بالای انفجار (UEL) برسد، انفجار اتفاق میافتد که در اینصورت لازم است علاوه بر دریافت مجوز کار در فضای بسته و محدود، مجوز کار گرم نیز اخذ گردد. بنابراین همواره باید دقت گردد که تراکم گازها و بخارات قابلاشتعال در هوای محیطی که قرار است کار گرم در آن انجام شود، از ۱۰% حد پایین انفجار (LEL) آن ماده فراتر نرود.
برای ارزیابی شاخصهای حد پایین اشتعال و انفجار از دستگاههای قرائت مستقیم گازها و بخارات با سنسورهای مخصوص آن ماده شیمیایی و برای سنجش تراکم گردوغبارهای هوابرد قابلاشتعال از دستگاههای پایشگر گردوغبار استفاده میگردد. در صورت بالا بودن میزان این شاخصها، انجام اقدامات اصلاحی از جمله: تهویه محیط با هواکشهای تهویه عمومی تا رسیدن به مرز ایمن ضروری است.
جدول شماره ۲ – حد پایین اشتعال (LFL) و حد بالای اشتعال (UFL) تعدادی از گازها و مایعات بخار شونده
ارزیابی میزان اکسیژن محیط در صورتی که غلظت اکسیژن در هوا ۵/۱۹% باشد، شرایط کمبود اکسیژن و در صورتی که غلظت اکسیژن در هوا به ۵/۲۲% برسد، افزایش اکسیژن تلقی میگردد. کمبود اکسیژن در هوای تنفسی سبب سرگیجه، خستگی، سختی تنفس، پریشانی، عدم هوشیاری و در نهایت مرگ میگردد.افزایش میزان اکسیژن از مقادیر طبیعی آن (تراکم ۵/۲۳ – ۵/۱۹% در هوا) سبب افزایش قابلیت اشتعال پذیری مواد و کاهش نقطه اشتعال آنها خواهد شد. همچنین منابع احتراقی مانند جرقه که در حالت عادی انرژی لازم جهت ایجاد حریق را ندارند، در هوایی که اکسیژن آن بیش از مقادیر طبیعی است، قابلیت احتراقی بیشتری خواهد داشت.
ارزیابی میزان مواد سمی، خورنده و محرک موجود در هوای محیط
نحوه ارزیابی میزان مواد سمی، خورنده و محرک موجود در هوای محیط مشابه با اقدامات ذکر شده در فرایند کار سرد میباشد.
ارزیابی لوازم و تجهیزات ایمنی و حفاظتی مورد نیاز
مهمترین لوازم حفاظت فردی مورد استفاده جهت ورود به فضاهای بسته، ماسکهای حفاظت تنفسی میباشند. در صورتـیکه تراکم اکسیژن در محل انجام عملیات بیشتر یا مساوی ۲۱% باشد و نیز فیلتـر مناسب جهت حذف آلاینـده موجود در هوای محیـط وجود داشته باشد، از ماسکهای حذفکننده گازها و بخـارات و در غیر اینصـورت باید از یکی از انـواع ماسکهـای هوارسـان استفـاده کرد. استفـاده از ماسکهای هوارسان شیلنگـی ایمنترین روش حفاظت تنفسی افراد مجری عملیات کار در فضـای بسته به حسـاب میآید. به این منظـور پیشنهاد میگردد، درصورت تأمین هوا از شبکه هوای فشرده، از نوع خاصی از این ماسکها که با داشتن محفظه آب، به هـوای انتقـالداده شده رطوبتدهی میکند، استفاده گـردد. ماسکهای هوارسان شیلنگی باید مجهز به سیستم هوادهی دستـی نیز باشند تا به محض قطـع برق بتوان از سیستم دستی نیز استفاده نمود.وجود و بهکارگیری سایر ملزومات ایمنی همچون کلاه ایمنی، حمایل نجات، طناب و سایر متعلقات آن، دستکش حفاظتی، مولد روشنایی، دمنده هوا، سیستم بازیابی (شامل سهپایه، بالابر مکانیکی و قلاب)، وسایل و تجهیزات ارتباطی و اعلامکننده مخاطرات، درصورت تشخیص کارشناس مسئول صدور مجوز کار ضروری است. این تجهیزات به منظور برقراری و حفظ ارتباط میان واردشوندگان مجاز، مراقبین و سرپرست ورود و امکان اطلاعرسانی مخاطرات و وضعیتهای اضطراری میباشند. تجهیزاتی همچون بیسیم و زنگ خطر اضطراری از جمله این وسایل هستند. ارزیابی میزان آمادگی جهت واکنش در شرایط اضطراری وقوع هرگونه پیشامد در داخل یا خارج از فضای کاری که مجوز اجرای عملیات در آن صادر شده است، مانند: نقص در تجهیزات کنترلی، لوازم حفاظت فردی، تجهیزات پایشگر و یا سایر رویدادهایی که بتواند بر روی ایمنی افراد در حال کار در داخل فضا تأثیرگذار باشد، یک مورد اضطراری محسوب میگردد.ناظر ایمنی باید در بررسیهای صورت گرفته بهمنظور صدور مجوز ورود به فضای نیازمند مجوز، ارزیابی دقیقی از خطر بروز مسمومیت در ورود به فضای بسته و همچنین خطر انـواع و حجم حریـقهای احتمـالی به عمل آورده و براسـاس آن پیشبینیهای لازم جهت حضور تعداد آتشنشان و تجهیزات امداد و نجات، ماسکهای هوارسان کپسولدار جهت ورود اضطراری به فضای نیازمند مجوز و تجهیزات انتقال مصدومین و همچنین کادر پزشکی، آمبولانس، کپسول اکسیژن و سایر داروها و تجهیزات پزشکی موردنیاز به عمل آورد. کادر پزشکی باید تخصص لازم جهت ارائهی کمکهای اولیه و احیای قلبی – ریوی (CPR) را داشته باشند. همچنین درصورت وجود مواد قابلاشتعال در فضا و یا بهکارگیری این مواد در طی
[/auth]
