انتقال خون در صحنه حادثه؛ خون کامل پیش از رسیدن بیمار به بیمارستان

به گزارش بامنا، سازمان آتش‌نشانی Xenia در ایالت اوهایو آمریکا در حال راه‌اندازی برنامه جدید Pre-Hospital Whole Blood است؛ طرحی که به پارامدیک‌های آموزش‌دیده امکان می‌دهد در موارد تروما همراه با خون‌ریزی شدید، انتقال خون کامل را پیش از رسیدن بیمار به اورژانس بیمارستان آغاز کنند.

پارامدیک‌های Xenia Fire Division در حال گذراندن آموزش‌های تخصصی برای اجرای انتقال خون در محیط پیش‌بیمارستانی هستند. تاریخ دقیق آغاز عملیاتی برنامه هنوز اعلام نشده و راه‌اندازی نهایی آن پس از تکمیل آموزش و الزامات لجستیکی انجام خواهد شد.

مدیریت خون؛ بخش مهمی از عملیات

یکی از چالش‌های مهم چنین برنامه‌ای، مدیریت ذخیره خون و جلوگیری از هدررفت آن است.Xenia Fire Division با همکاری Premier Health یک سیستم چرخش ذخیره ایجاد کرده است. براساس این سازوکار، واحدهای خونی که در عملیات استفاده نشده‌اند، پیش از رسیدن به تاریخ انقضا تعویض می‌شوند تا ضمن حفظ ذخیره تازه برای مأموریت‌های اورژانسی، از هدررفت خون جلوگیری شود.این برنامه با مشارکت Xenia Professional Firefighters Local 698، تیم بانک خون Premier Health و CareFlight اجرا می‌شود. همچنین تجهیزات و ملزومات اولیه برنامه با استفاده از کمک مالی یادبود خانواده آتش‌نشان فقید این سازمان، Steve Helling، تهیه شده است.

چرا انتقال خون پیش‌بیمارستانی اهمیت دارد؟

در تروماهای همراه با خون‌ریزی شدید، فاصله زمانی میان وقوع حادثه و دریافت درمان مناسب می‌تواند اهمیت حیاتی داشته باشد.انتقال قابلیت Whole Blood به محیط پیش‌بیمارستانی به این معناست که در بیماران واجد شرایط، بخشی از درمان پیشرفته تروما می‌تواند به‌جای آغاز در بیمارستان، در همان مرحله مراقبت پیش‌بیمارستانی شروع شود.اما اجرای این قابلیت تنها به قرار دادن چند واحد خون در آمبولانس محدود نیست. آموزش و صلاحیت نیروها، نگهداری مناسب فرآورده خونی، مدیریت موجودی، انتخاب بیمار براساس پروتکل پزشکی و هماهنگی میان EMS و بانک خون، اجزای یک سیستم کامل هستند.

درس‌آموخته بامنا

در خون‌ریزی شدید، داشتن یک قابلیت درمانی پیشرفته زمانی ارزشمند است که کل زنجیره پشتیبان آن آماده باشد.Pre-Hospital Whole Blood نمونه خوبی از این اصل است: موفقیت عملیات فقط به در دسترس بودن خون وابسته نیست؛ آموزش نیروها، لجستیک، مدیریت موجودی، شرایط نگهداری، پروتکل انتخاب بیمار و هماهنگی با مراکز درمانی باید هم‌زمان طراحی و کنترل شوند.

این همان رویکردی است که در بسیاری از فناوری‌های امداد و نجات باید مورد توجه قرار گیرد: تجهیزات پیشرفته بدون سیستم عملیاتی مناسب، به‌تنهایی تضمین‌کننده نتیجه بهتر نیستند.