پهپادهای حرارتی برای شناسایی نقاط داغ پنهان در حریق‌های جنگلی

بر اساس آخرین گزارش عملیاتی مورد بررسی، وسعت حریق به حدود ۳۷۳٬۹۲۷ ایکر رسیده و حدود ۹۹۰ نیروی عملیاتی در منطقه حضور داشته‌اند. میزان مهار نیز ۹۲ درصد گزارش شده است. این حریق از ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۶ آغاز شده و علت آن صاعقه اعلام شده است.نکته مهم این است که بامنا این رویداد را به‌عنوان «حریق تازه» معرفی نمی‌کند؛ موضوع تازه و تخصصی این مطلب، استفاده عملیاتی از UAS و تصویربرداری حرارتی در مراحل پایانی مهار حریق است.

وقتی شعله دیده نمی‌شود، خطر الزاماً تمام نشده است

در مراحل پایانی عملیات، نیروها علاوه بر گشت‌زنی و کنترل خطوط مهار، به دنبال Heat Signatureهایی هستند که ممکن است از سطح زمین قابل مشاهده نباشند.

در گزارش‌های عملیاتی پیشین این حریق نیز از به‌کارگیری سه ماژول UAS برای نقشه‌برداری مادون‌قرمز خبر داده شده بود. داده‌های حرارتی به تیم‌های زمینی کمک می‌کنند نقاط دارای حرارت باقی‌مانده را شناسایی کرده و عملیات Mop-up را در مناطق موردنیاز متمرکز کنند.این قابلیت به‌ویژه در مناطقی اهمیت دارد که حرارت می‌تواند در ریشه‌ها، تنه‌های سوخته، بقایای گیاهی یا لایه‌های عمیق مواد آلی باقی بماند؛ نقاطی که ممکن است دود یا شعله آشکاری نداشته باشند اما همچنان امکان شعله‌وری مجدد یا Rekindle در آنها وجود داشته باشد.هم‌زمان با عملیات Mop-up، فعالیت‌های Suppression Repair نیز انجام شده است؛ از جمله ترمیم آثار خطوط ایجادشده در عملیات، اقدامات کنترل فرسایش و مدیریت بقایای سوختی.

درس‌آموخته بامنا

خاموش‌شدن شعله‌های قابل مشاهده، به معنی پایان خطر حریق نیست.ترکیب پهپاد، تصویربرداری حرارتی و بررسی زمینی می‌تواند نقاط داغ پنهان را شناسایی کند و عملیات Mop-up را هدفمندتر سازد.فناوری زمانی بیشترین ارزش عملیاتی را ایجاد می‌کند که داده هوایی به اقدام دقیق تیم‌های زمینی تبدیل شود.